स्रोत: कान्तिपुर
-फूलमान वल
‘बधाई छ,’ मदन पुरस्कार गुठीका अध्यक्ष कमलमणि दीक्षितले शनिबार साँझ ७ बजे कवि दुर्गालाल श्रेष्ठलाई ‘जगदम्बा पुरस्कार पाउनुभो’ भन्दै फोन गर्दा ७७ वषर्ीय दुर्गालाल ठमेलस्थित घरमा आराम गरिरहेका थिए । ‘मैले यसलाई हृदयंगम गर्नै सकिरहेको छैन,’ पुरस्कार घोषणापछि कान्तिपुरसँग कुरा गर्दै दुर्गालालले भने, ‘आफैंचाहिँ योग्य छु या छैन भन्नेमा अलमल भइररहेको छु ।’
लेखकलाई प्रोत्साहन, सम्मान या पुरस्कारले हमेसा हौस्याउने बताउँदै उनले आफू पनि ‘निकै खुसी रहेको’ बताए । ‘लेखकले कहिल्यै पनि पुरस्कारका लागि लेखिरहेको हुँदैन,’ सेतै फुलेको कपाल र बाक्लो ज्यानमा उज्ज्यालो अनुहार भएका स्रष्टाले भने, ‘सिर्जनाको सम्मान स्वरूप समाजबाट पाइने प्रोत्साहन स्रष्टाका लागि सदैव ऊर्जा बनिरहेको हुन्छ ।’ त्यसो त उनी आफै पनि साहित्यमा योजनागत रूपमा आएको स्विकार्दैनन् । विसं. १९९२ मा असन न्हैकनटोलमा जन्मेका उनी सानैमा नेवारी जात्रा संस्कृति, झाँकी र डबली नाटकहरूको परिवेशमा खेल्दै हुर्के । ‘इन्द्रजात्रा, गाईजात्रा लगायतका जात्राहरूमा गीत गाउने, नाच्ने र नाटक गर्ने गरिन्थ्यो,’ उनले सम्झे, ‘सायद यही परिस्थितिले मलाई साहित्यतिर हुत्याइदियो ।’
सिर्जना-सुनगाभा 